πάντα βλέπω μια γέφυρα,
δεν ξέρω αν θέλω να την περάσω,
δεν ξέρω αν μπορώ να την κοιτάξω καν
πόσο δειλό με έκαναν
Παγωνιά έχει αυτή η γέφυρα , μπορείς να την καταλάβεις ?
είναι δική σου ή δική μου ?
Ενα μύθευμα σαν αψιθύριστη κλίση κάποιου χρόνου
ο χρόνος
αναποφάσιστος, άτολμος , απέραντος
τόσο μακρινός από αυτό που μπορώ να πιάσω
Και έτσι η γέφυρα μένει , τα σίδερα σκουριάζουν
τίποτε δεν έρχεται, θα έπρεπε να έχει έρθει από ώρα
Πόση εγκατάλειψη μπορεί να σου δείξει η φύση
Ποιος αγαπάει πιο πολύ , θέλω να τον ρωτήσω πως τα καταφέρνει
ποια έλξη τον κάνει να μην μισεί
Οι λέξεις νομίζω δεν ταιριάζουν
έχουν μάθει να είναι τίτλοι και όχι παράγραφοι
να βγάζουν νόημα που κανείς δεν θέλει να καταλάβει
Δεν θα το αντέξω να μην γίνω ήρωας
ήρωας
για να πειστώ οτι υπάρχει κάτι
που θέλει να φωνάξει το όνομα μου
σημ. Πνευματικά δικαιώματα © 2011 Aπαγορεύεται ρητά η αντιγραφή και η αναδημοσίευση του παραπάνω κειμένου χωρίς την έγγραφη άδεια μου, το blog προστατεύεται απο copyscape


